---

Gljive su neobičan, raznovrastan i nedovoljno proučen svijet. Budući da ne vrše osnovnufunkciju biljaka fotosintezu, a ne kreću se i ne razmnožavaju polno poput životinja ne mogu se svrstati ni u prvu ni u drugu grupu.

One predstavljaju zaseban oblik života na zemlji koji je razvio tri osnovne strategije preživljavanja u prirodi a to su:
Gljive SIMBIONTI koje žive u zajednici sa mnogim biljnim vrstama i međusobno se ispomažu.
Gljive zadržavaju vodu u miceliju, a tu vodu koriste biljke koje pomoću korijenja izvlače mineralne materije neophodne za rast gljiva.
Gljive SAPROBIONTI (razlagači) bez čijeg djelovanja u prirodi ne bi moglo doći do razlaganja organskih materija biljnog porijekla. i kaže se da nema gljiva šume bi se ugušile u vlastitom otpadu.
Gljive PARAZITI koje napadaju žive biljke, životinje, ljude i druge gljive.Kroz mrežu tankih hranidbenih niti, gljive upijaju hranu iz žive ili nežive organske tvari.
HIFA je hranidbena nit gljive. Na vrhu hife nalaze se zaobljeni izdanci zvani haustoriji koji prodiru u stanice, upijaju hranu i njome hrane gljivu.
MICELIJ je mreža hifa koja poput paukove mreže, prorasta supstrat i može se prostirati na više hektara površine.
PLODIŠTA razvijaju gljive (makromicete) da bi se razmnožavale. Svako plodište oslobađa sićušne spore. Jedno plodište livadske pečurke proizvede oko 16 milijardi spora.
Klijanjem spora na odgovarajućoj podlozi nastaje novi micelij.
 

U odnosu na čovjeka, gljive mogu biti:
bezuslovno jestive (upotrebljive u prijesnom stanju),
uslovno jestive (upotrebljive samo ako su termički obrađene),
nejestive (zbog ukusa ili konzistencije),
uslovno otrovne (ako se konzumiraju sa alkoholom),
bezuslovno otrovne i